Abbenes.net

   Welkom bij  dorpswebsite Abbenes.net!!

Afscheid Arie van den Berg als voorzitter van de OEV in Haarlems Dagblad


In het Haarlems Dagblad van 21 maart j.l. staat een twee paginagroot artikel over het afscheid van Arie van den Berg na 15 jaar voorzitterschap van de OEV. Met een mooie foto erbij van Arie bij de kerk, zie onderstaand. De volledige tekst van het artikel treft u onder de foto aan.


ABBENES - Het was een gevleugelde kreet in Abbenes. Als er tijdens een van de evenementen, die het dorp in het zuiden van Haarlemmermeer zo levend houden, weer eens vrolijke Nederlandstalige meezingers door de luidsprekers schallen: ’Het feest van Arie is weer begonnen.’ Want Arie van den Berg, die vijftien jaar als voorzitter zijn stempel op de Oranje Evenementen Vereniging Abbenes (OEV) drukte, is nu eenmaal groot liefhebber van het Hollandse levenslied.

Door Richard Walraven - 21-3-2015, 9:09 (Update 21-3-2015, 9:09)

  

'In Abbenes is niks, maar ik heb er alles'

 

Arie houdt wel van een feestje. En is een geboren en getogen Abbenesser. De 52-jarige composteringsmedewerker van De Meerlanden groeide op in het dorp als zoon van de plaatselijke bakker. Als ’kind van Abbenes’ was het dan ook niet vreemd dat hij betrokken raakte bij de vereniging die de feestjes in het dorp organiseert.

Zijn vrouw Petra was overigens al betrokken bij de Oranjevereniging in het dorp. Toen die de krachten bundelde met de vereniging die evenementen organiseerde, ontstond de OEV. Ook Arie was al snel actief betrokken. ,,We organiseerden een braderie, zeskamp, feestavonden en Koninginnedag natuurlijk. Op een gegeven moment zei de toenmalige voorzitter tegen me: ’Wil jij geen voorzitter worden, anders moeten we stoppen.’ Ik heb geantwoord dat ik het wel een jaartje wilde doen, maar dat zijn er uiteindelijk een paar meer geworden. Met veel plezier hoor.’’


Plezier

Dat plezier, daar draait het ook om. ,,Het dorp een beetje leefbaar en bij elkaar houden’’, zegt de oud-voorzitter er van. ,,En dat komt mooi uit, want ik hou wel van een feestje. Alles kan, maar het moet wel leuk blijven. Dat was het motto.’’

Met zijn team werd geprobeerd minstens drie tot vier evenementen per jaar te doen. Regelmatig werden ook nieuwe feestjes bedacht. ,,De après-skifeesten zijn altijd goed bezocht. In 2004 zijn we met Halloween voor de kinderen begonnen, dat was een groot succes, en we hebben ook de kerstmarkt geïntroduceerd. Ik had dat een keer in Lisserbroek gezien en dacht: dat moeten wij ook doen. Op die manier breng je jong en oud bij elkaar.’’


Burn-out

Na vijftien jaar is het wel mooi geweest, vindt Arie ervan. Hij is niet langer de nachtburgemeester van het dorp. Eigenlijk was zijn inzet de afgelopen jaren al wat minder dan de tijd daarvoor. ,,Vorig jaar zat ik nog zonder vaste baan en werkte ik voor een uitzendbureau. Daarvoor heb ik een burn-out gehad. Dat hakt er wel in. Ik had gewoon twee jaar lang nergens zin meer in. Alles stond op een laag pitje. Bovendien kwamen er wat jongeren bij de vereniging, waaronder Wendy Verboom. Ik dacht: nu is het goed, zij kan het prima overnemen.’’

Daarbij komt dat de populariteit van Arie’s feest tanende was. ,,Ik ben dol op Nederlandstalige artiesten. Ken er ook best wel wat: Lesley Williams, Claudia, Alex en we hebben ook De Havenzangers gehad. Maar de jongeren houden van wat anders. Dat is prima, maar de muziek van deze tijd zegt mij niks. De mensen veranderen hè. Dat moet je niet tegen willen houden. En als je er minder plezier in krijgt, moet je er ook niet mee doorgaan. Vandaar. En zonder mij lukt het ook echt wel.’’


Kroonstad

Dat betekent niet dat Arie niet meer betrokken is. ,,Ik blijf stand-by. Helemaal loslaten, lukt natuurlijk niet. En ik ga gewoon helpen met opbouwen en dat soort dingen maar ik hoef me niet meer druk te maken. Ik ga genieten van mijn vrijheid. Lekker naar de camping en misschien wat doen voor de ijsbaan. Want je bent als voorzitter overal bij betrokken en er gaat gewoon veel tijd in zitten, al hadden we de taken de laatste jaren al wat meer verdeeld.’’

Hoogtepunten waren er genoeg. Bijvoorbeeld toen De Staatsloterij een wedstrijd hield voor het best versierde oranjedorp. ,,We hebben het dorp toen echt ontzettend versierd en wonnen. We werden met Abbenes de ’kroonstad’. Dat is een enorm feest geworden. Een ander hoogtepunt is de mooie feesttent die we gekregen hebben en het evenemententerrein. Voor mij persoonlijk was elk goed geslaagd feest een hoogtepuntje. Dan liep je over het evenemententerrein en hield iedereen je even aan om te zeggen hoe leuk het was. Daar kan ik enorm van genieten, daar doe je het voor. Ik hoef ook niet zo nodig op de voorgrond. Mijn broer, die ook in het bestuur is gekomen, doet de toespraken. Ik ben meer van het doen en heb nog nooit een stropdas om gehad.’’

In die vijftien jaar telt Arie slechts één groot dieptepunt, tijdens een country & westernfeest tijdens de beginperiode van zijn voorzitterschap. ,,Er is toen een vrouw onwel geworden en uiteindelijk overleden. We hebben het evenement toen afgeblazen. Vreselijk, vooral voor de familie. Verder zijn er gelukkig geen heel nare dingen gebeurd. Al was er weleens wat gedoe met de warenwet. Mocht er niet gerookt worden in de tent. Of deden ze moeilijk om een fles vieux, waar geen vergunning voor was. Er komen steeds meer regeltjes bij en die maken het niet leuker.’’


Abbenes

Veel plannen en dromen heeft Arie verder niet. Bang om zich te vervelen is hij niet ,,De mensen hebben tegenwoordig tijd tekort. Ik ook. Maar je hebt het eigenlijk gewoon druk met niks, zeg ik altijd. Verder ben ik tevreden. In Abbenes is niks, maar ik heb er alles: familie, vrienden en af en toe een feestje. En met de auto zit je zo in ’De Vennip’, Lisse of Amsterdam.’’